Op de “Adlerweg” door de Lechtaler Alpen

De “Adlerweg” is een “Weitwanderweg” (lange afstandswandeling), die loopt van St. Johann im Tiroler Unterland, door de Kitzbühler Alpen, de Wilder Kaiser en de Karwendel naar St. Christoph am Arlberg in het uiterste puntje van de Lechtaler Alpen.

Voor Tirol Outdoor Experience gids ik in de laatste week van juli een groep van zeven deelnemers over een deel van deze “Weitwanderweg”. Wij beginnen echter in St. Anton am Arlberg en lopen in tegengestelde richting door de Lechtaler Alpen, op het traject waar de “Adlerweg” en de “Lechtaler Höhenweg” elkaar (deels) overlappen.
Adlerweg768Na een heerlijke cappuccino in het centrum van St. Anton am Arlberg vertrekken we richting de Ulmer Hütte, ons eerste overnachtingsadres op hoogte. Het is één lange klim naar de hut, waarbij we bijna 1.000 hoogtemeters overbruggen. In de hut worden we vermaakt door een enthousiaste “huttenwirt”.

Adlerweg792De volgende dag starten we met ons hoofd in de wolken en gaan we op pad naar de Leutkircher Hütte. Op advies van de “huttenwirt” van de Ulmer Hütte nemen we de Unterer Höhenweg, die goed te doen is. Als de ergste mist is opgetrokken zien we in wat voor schitterend landschap we onderweg zijn en genieten we van de mooie wolkenlucht.
Adlerweg804Het is vandaag een korte etappe. Rond lunchtijd komen we bij de Leutkircher Hütte aan, waar een heerlijke goulashsoep wordt geserveerd. Na deze versterking van de innerlijke mens beklimmen we ’s middags de nabij gelegen Hirschpleisskopf (2.546 m).
Adlerweg810Adlerweg813Dag drie wordt – in tegenstelling tot gisteren – een lange dag, waarbij we te maken krijgen met een aantal uitdagende en gezekerde passages. Na een uurtje of twee lopen, waarbij we de eerste ‘spannende’ passages moeiteloos nemen, komen we bij het Kaiserjochhaus.
Adlerweg834Daar eten we een heerlijke “apfelstrudel mit vanillesauce”, waarna we snel verder gaan, want we hebben de tijd nodig vandaag. Via de Kridlonscharte en de Hinterseejöchl lopen we langs de Vordersee richting de Th. Haas Weg, die bekend staat als een “anspruchsvoll” pad met gezekerde passages.
Adlerweg843Adlerweg854Na dit inspannende deel lopen we fluitend tussen de Samspitz en Stierkopfl door naar de Ansbacher Hütte, een gezellige hut met een goed ontbijtbuffet.
Adlerweg870Na een stevig ontbijt wacht ons vandaag de Griesslscharte, een “anspruchsvolle” lange steile gezekerde passage. Het kost ons (te) veel tijd om met behulp van de kabels de steile wand af te dalen, maar uiteindelijk bereiken we via het Langkar veilig het Parseier Tal.
Adlerweg886Adlerweg895Vanuit het Parseier Tal moeten we weer omhoog naar de Memminger Hütte. Door het slechte weer kunnen we de korte route over een steil en smal pad niet nemen, dat is te gevaarlijk. Rest ons de lange variant over het minder steile pad, met als gevolg dat we erg laat in de hut arriveren. Gelukkig krijgen we nog een bordje pasta en een lekker stuk taart. Als slaapplaats moeten we echter genoegen nemen met het winterlager, waar we als sardientjes in blik naast elkaar liggen.
Adlerweg921Geschrokken van de lange tijdsduur van de vorige dag besluit ik de etappe van vandaag in te korten en te overnachten in het Wurttemberger Haus. Tirol Outdoor Experience zorgt er vanuit Nederland voor dat dit mogelijk is. Vol goede moed vertrekken we richting de Seescharte.
Adlerweg926Vanaf daar willen we via de alpiene route naar het Wurttemberger Haus lopen. Maar bij het naderen van de eerste top bekruipt mij het onbehaaglijke gevoel dat wij dit niet moeten doen. In het kader van ‘beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald’ besluit ik dat wij omkeren en via de dalroute naar het Wurttemberger Haus lopen. Dit betekent wel dat we ruim twee uren extra lopen. Maar het zorgt er ook voor dat we steenbokken zien en dubbel kunnen genieten van het mooie landschap. Wat een korte etappe had moeten worden wordt alsnog een lange tocht.
Adlerweg939Adlerweg948Dan gaat het mis. ’s Nachts loop ik leeg, van boven en van onder. Maar niet alleen ik, ook een deelnemer is de hele nacht in de weer. En bij het ontbijt blijkt dat een andere deelnemer zich ook helemáál niet goed voelt. Wat nu? In overleg met de deelnemers besluit ik, dat we een dag op het Wurttemberger Haus blijven en nog een nacht daar zullen doorbrengen.
Adlerweg974Ook nu wordt vanuit Nederland de praktische kant soepel door Tirol Outdoor Experience afgehandeld. ’s Middags maken de fitte deelnemers een tocht in de mooie omgeving van de hut. De zieken onder ons moeten helaas in de hut achterblijven.
Adlerweg972Adlerweg973De laatste dag wacht ons de afdaling naar het dal. Met een half zieke ploeg dalen we vanaf het Wurttemberger Haus af naar Landeck. Daar sluiten we de tocht feestelijk af met “kaffee und kuchen”. Vervolgens nemen we de trein naar St. Anton am Arlberg, waar we afscheid nemen van elkaar.

Een bijzondere (en voor mij leerzame) tocht! Met hindernissen, maar vooral ook met mooie ervaringen. Soms waren de dagen lang en vermoeiend en soms zat het niet mee. Toch bleef de positiviteit van de deelnemers onuitputtelijk. Bedankt daarvoor!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s